คุณดิสธรเข้ามาแว่นตากันแดดช่วยเลยเป็นเรื่อง

"ใช่ค่ะ เขาไม่ใช่นายแพร เขาก็เลยไม่เคยรังแกแพรเหมือนคุณหมอ" ริมฝึปากของเด็กสาวสันระริก พยายามกลั้นสะอื้นอย่างเหลืออด ไม่แลว ต่อไป นี้หล่อนจะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมารังแก แม้กระทั่งคนที่ชอบอ้างตัวว่าเป็นนาย นายในคราบของคน4ว
"ใคร...ใครไปรังแกใครที่ไหนนังแพร" คุณพันธุรพีกลั้นใจถาม แม้ห/อจะรู้ว่า ลูกชายพึงใจเด็กสาวในบ้าน แต่ก็ไม่อาจที่จะรับความจริงได้ หากสฤษด์คุณทำ อย่างที่แพรสาพูด
"คุณหมอค่ะ คุณหมอรังแกแพร คุณดิสธรเข้ามาช่วยเลยเป็นเรื่อง" แว่นตากันแดด

"ใช่ค่ะ ลูกชายท่านคงไม่ใช่คนมักง่ายใฝ่ตํ่า" รมฝืปากยิ้มเยาะอย่างเปิดเผย "หากได้รับการลังสอนอบรมมามากกว่านี้"
"แก นังแพรสา" แว่นกันแดด
คุณพันธุรพีถลันเข้ามาหาเด็กสาว ทั้งหยิกทั้งทึ้งจนร่างบางชํ้าไปทั้งตัว ดิสธรเห็นดังนั้นก็แข็งใจลุกขึ้นมาขวางไว้ ในขณะที่นายแพทย์สฤษด์คุณได้แต่ ยืนมองเก้ๆ กังๆ ไม่รู้จะทำเช่นใดดี เขารู้ว่าไม่มีอะไรมาขวางความโกรธ แรง โมโหของมารดาได้ ภายโต้ท่าหางอ่อนหวานช่อนความกราวของอารมณ์เว้มากมาย ดุจภูเขาไฟที'รอวันปะทุ แว่นตา
คุณพันธุรพีเห็นคนที่สุดแสนเกลียดเข้ามาขวางก็ยิ่งโกรธ ผู้อาวุโสเหวี่ยง แรงไปยังคนทั้งคู่อย่างไม่ยั้ง ป้าคำสร้อยได้แต่ร้องว้ายๆ อย่างตกใจ
กาซะลองกับไลลาที่กำลังช่วยกันจัดกระเปาหันมามองหน้ากัน ไม่ปล่อยให้ ความสงลัยติดค้างอยู่ในใจ เพราะเสียงป้าคำสร้อยที่ร้องโวยวายทำให้รู้ได้ว่า เรื่องยุ่งๆ ข้างนอกยังไม่ยอมจบเป็นแน่ ร่างระหงรีบวิ่งออกไปโดยไม่ฟังเสียง ของเพื่อนรุ่นพี่ ทิ้งให้ไลลามองตามอย่างอ่อนใจ
"ไหนว่าใครจะเป็นจะตายก็ไม่สน ไม่ทันไรก็วิ่งหน้าตั้งออกไปอีกแล้ว ปีบเอ๊ยปีบ...แล้วเมื่อไรเรื่องบ้าๆ พวกนี้มันจะจบ"

แว่นตากันแดด